شاعران عقل كم و احساس چاق دارند

عاطفي بودن و گرايش به مولفه هاي احساسي باعث ميشود كه شاعر همشه آسيب پذير ترين موجود روي كره زمين باشد.

برخي ها به اين باور اند كه آسيب هاي اجتماعي مانند درد، محروميت و فقر باعث ميشود كه شاعر ژرفنايي درد هاي دردمندان را بشناسد. شايد اين گفته دقيق باشد، ولي عيبش اين است كه اكثر شعرا به دليل باور هاي عاطفي و تباعداز باور هاي عقلاني همشه  گرسنه، فرياد گر، و ناراضي از زنده گي اند.