فرهنگ هر جامعه با سنت های ویژه پرورش می یابد، نحوه نگرش نیا کان ما ، وضیعیت اجتماع و اقتصاد همه در بافت و ساخت سنتها اثر گذاری دارند.

پاسداری از سنتها در جوامع پسا مدرن به مثابه حفظ غرور ملی پنداشته میشود ، اما در جوامع که عقلانیت بر غرور چهره شده ،هدایت انسان در انحصار عقلانیت قرار میگیردو عقلانیت است که در شناخت ارزش سپید وسیاه تصمیم اخر را اتخاذ میکند.

دنیای توسعه یافته به استمداد عقلامیت وخرد جمعی ارزشهای مثبت را صیانت نموده و برخ ارزشها ی سیاه وموهومی خط صلیب میکشد. تا هنگامیکه خرد جمعی و عقلانیت به تصدی داوری از ارزشهای سیاه و سپید ننشیند،و جامعه به استمداد فقاهت عقلانی متوصل نشود ، متغییره های که سازند تغییر اصلی اند ماهیت و اثر گذاری مثبت نخواهند داشت.

زیرا مولفه ئی به نام غرور که ضد عقلانیت است ، داوری و حکمیت میدان را بدوش خواهد داشت.