حسین بیشتر از آب تشنه ی لبیک بود.افسوس که به جای افکارش، زخم های تنش را نشانمان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند. <دکتر علی شریعتی>

اما من فکر میکنم حسین در جستجو ی دو گو نه آب بود ؛ اگر آب بیرنگ و بو ذایقه را برای تشنگان کربلا میخواست آب که در ما هیت آن ابرو ؛تقوا وطها رت بود میخوا ست آنرا برای من و ما تفویض کند تا ذات پا ک ما و من در گندآ ب گمرا هی غر یق نشود و من ما خسر الدنیا والا خرةشمرد ه نشو یم.

بلی !

هر چند مد تها ست حرفه گزارش نو یسی را برا ی همکا را نم تفو یض کرد ه و گا ه نا گاه به نوشتن رویداد ها ی مبا در ت میکنم که د روا قع همه برا ی دل مشغو لی اند تا زمان به صو رت هد رمصر ف  و دگر هیچ.

اما تجلیل از رو ز عا شورا در وزا رت اطلا عا ت فر هنگ و ارایه چند دید متفا و ت که عصا ر ه قرآت اقا ی داکتر رهین وزیر اطلا عات و فر هنگ ؛ داکتر نیا ز ی و ریس بنیاد حسینیه  از عا شورا بود مرا وا دا شت تا در روز عا شورا در شهر بگردم و با عنیت رویکرد و تلقی مرد م از بر گزا ری عا شورا از نو بخوا نم .

فر هنگ عا شورا از هر زا ویه که حلا جی شود تبین و تصو یر ان بد ون شک به معنا ی احترا م به اراده ؛نفر ت از انا نیت وگستر ش عدا لت ا جتما عی مفهو م دارد . اما به هر غا یه و انگیزه یی که بو د ه در فرا یند تا ریخ این فر هنگ تا حد ی از بستر طبعی خود عدو ل نمو ده و رنگ و زنگ سیا سی کسب کرد ه است .

 این رنگ و زنگ سیا سی مو جب ان شد ه تا بر چسب ها ی با پندا ر ها ی کج بر جنب و جنا ح این رو یداد بخیه کنند و این رو یداد با همه عظمت و تقد س خود رنگ و زنگ متفا وت بگیرد.

سینه زنی ؛ خو نریزی ها و نوحه گری ها ی گو ش خرا ش در گذ شته نا شی از این رنگ و زنگ بو د ه است .

اما تا انجا که امسا ل من نحوه بر گزا ری از این رو یداد را در وزا رت اطلا عا ت فر هنگ ؛مسجد خا تم النبین ؛تکیه خا نه چندا ول مسجد فاطمة <ز>دید م رنگ و پیرا یه عر فانی و متفا وت با سالها ی دگر داشت .

در شهر در جایگا ه ها  ی منا سب غر فه ها ی ویژه جهت ارایه اب و نو شا به و شیر برای مرد م تدارک شد ه بو د .از ازدحام ترا فیک و سینه زنی در چها ر سو قها خبر ی نبو د و حتا از بلند گویها ی مسا جد و منابر اوا ی تند و لحنها ی .. . به بیرو ن را ه نکشیده بود .

در داخل تکا یا مسا جد و سا یر محلا ت معین این رو ز فقط پیا مش را به کسی داد که خوا هان پیرو ی از را ه حسین بود وبس.