کوف اب

قهر ما نها ی د نیا ی دگر برا  ی مر د م با کنشها ی  سمبو لیک و متهو را نه رو زنه ها ی بسیا  ری را برا ی فدا کا ر ی ، سر سپرد گی و نگهبا نی از منا فع مر د م برا  ی نسل بعد آیده مید هند .

قهر ما نان دنیا ی دگر زنده،  پو یا و و جو د ریا لیستیک دارند ، قهر ما ن ها  ی وا قعی شجا عتمند ، فدا کا ر آیند ه نگر و سر سپرده در راه آر ما نها ی مر د م اند .

قهر ما نها ی وا قعی از سنخ گا ند ی ، ما ندیلا ، جو رج وا شنگتن ،نهرو و اقبا ل بعد از مر گ هم در قلمرو افکا ر نسل ها ی بعد ی حکو مت دا رند .

زیرا نظا م عقلا یی را که در جغرا فیا یی دید و شنا خت خو د خلق کر د ه اند در وا قع

هد ف و غا یه ان پا سبا نی از منا فع بزرگ است.

قهر ما ن وا  قعی از منا فع پو چ مانند تبا  رگرا  ی وا بستگی عشیره ای و تن پر و  ری نفر ت دا رند .

 و قهر ما نها ی وا قعی با وا ژه ها  ی تر س ،معا مله ،عقد ه پرو ری  ، ریا ،خو د بینی و تجمل گرا ی میا نه نیک ندا رند .

متا سفا نه در کشو ر من قهر ما ن کسیست که تگ محو ر و دا را ی گرا یشها ی استبدا دی با شد .

قهرما ن کسیست که میزا ن فقا هت و عقلا نیت نگر ی اش برا بربا  و زن معده اش با شد.

قهر ما ن کسیست که در زند گی به دلا یل گر فتا ر  بو دنش در ژرفنا ی مصا یب مصد ر خد ماتی شد ه که  بعد از مر گش ما یه مبا ها ت برا ی من و ما نیستد .

 آ ر ی ! در کشو ر من همه قهر ما نها مر د ه اند و با در یغ حضو ر وا قعی ندا رند ، لهذا به انگیزه آنکه ما قهر ما ن و ا قعی ندا ریم با ید از جمع مرد گان کفن پو سیده رو ستا کسی را به ار یکه نشینی در سفینه قهر ما نی به قیا دت قبو ل کنیم .

و برا ی فر زندا ن مان درو غ فراوا ن بسا زیم تا در رو ند زند گی کو چکتر ین دل مشغو لی دا شته با شند . و در سو گ نبو د قهر مان ضجه نکشند و رنج محرو میت بی قهر ما نی مستو لی بر سر نو شت شا ن نبا شد .