کوف اب

پیرا مو نی ا ش را با ژ رفا یی خو ن می شنا سد.

شا عر کسیست که با شنید ن نهیب کو د ک بغض جا نکا هی بر روا ن اش مستو لی میشود

شا عر کسیست که در صفت او با ش ارا ذلُ استیدا د و جو کها ی طفیلی طعن و لعن فرا وا ن دا رد .

شا عر کسیست که ما نند حا فظ بر بی و قو فی حکا م مستبید استهزا میکند .

 شا عر کسیست که ما نند مو لو ی با استمدا د خرد پر چم مقا بله و مبا رزه را در برا بر تګ محو ری خو د خوا هی به زما نه ها ی ایند ه انتقا ل مید هد.

شا عر کسیست که  ظر فیت و با ر معنا ی وا ژه ها ی زما ن خو د را بیش تر از همه مید اند .

شا عر کسیست که از ګو ر ُ رو شنی ۰ و قا ضی هرا س ندا رد .

و شا عر کسیست که با ر مسوولیت بیدا ری سمت دهی  و رو شن سا زی دل د دید همه را دارد