کوف اب

سر شا ر از شکست و المبا ر دید مت

پا سخ نگفته ای تو هنوز پر سش مرا

اند ر سکو ت سرد غمین سا ر دید مت

ما در ! کنون که عزم سفر کرد ه ای به پیش

فکرم که با ز تر ک کنی خا نه ام همیش

ما را نمو د ه ای تو کنون خسته و پریش

را هت سپید درد نبو دت به دل چو نیش