عقب نشينی وزارت اطلاعات و فرهنگ

دولت افغانستان بازنگری قانون رسانه‌ها را از دستور کار خارج کرد

به روز شده:  11:21 گرينويچ - سه شنبه 03 ژوئيه 2012 - 13 تیر 1391

آقای راشدی تایید کرد که طرح بازنگری قانون رسانه ها کمکی به تقویت آزادی بیان نمی کرد

وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان در پی انتقادهای گسترده، بررسی طرح بازنگری قانون رسانه‌ها را از دستور کار خود خارج کرده است.

دین‌محمد مبارز راشدی، معاون این وزارت روز سه‌شنبه، ۱۳ سرطان/تیر به بی‌بی‌سی فارسی گفت که این طرح "به زیان آزادی بیان" بود و حالا بررسی آن در دستور کار نیست.

آقای راشدی گفت این طرح از سوی شورای عالی رسانه‌ها آماده و به نظرخواهی گذاشته شد و در پی رایزنی او با اعضای این شورا، تصمیم گرفته شده که از ادامه بررسی آن صرف نظر شود.

در این طرح برای شورای عالی رسانه‌ها اختیارات اجرایی و سیاستگزاری گسترده‌ای در نظر گرفته شده بود و همین موضوع نگرانی و انتقاد روزنامه‌نگاران و نهادهای مدافع آزادی بیان را برانگیخت.

طرح بازنگری قانون رسانه‌ها چند هفته پیش در رسانه‌های دولتی منتشر شد و در گزارشها گفته شده بود که برخی از نهادهای دولتی در هفته‌های اخیر سرگرم رایزنی در باره این طرح بوده‌اند.

مبارز راشدی گفته است: "متاسفانه این پیش‌نویس بدون این که ما در جریان قرار بگیریم، به مطبوعات رفت و من از طریق مطبوعات فهمیدم که بعضی از مواد آن نه تنها به نفع آزادی بیان اصلاح نشده، بلکه به ضرر آزادی بیان تغییر کرده است."

آقای راشدی افزود در صحبتی که با اعضای شورای عالی رسانه‌ها داشته، تصمیم گرفته شد که اگر به اصلاح قانون کنونی رسانه‌ها نیازی احساس شود، این قانون در پی مشورت با نهادهای داخلی و بین‌المللی بازنگری شود.

در حال حاضر قانون رسانه‌های همگانی مصوب ۱۳۸۸ پارلمان افغانستان مرعی‌الاجرا است و آقای راشدی آن را یکی از بهترین قانونها در عرصه فعالیت‌های رسانه‌ای در منطقه توصیف کرده است.

طرح بازنگری قانون رسانه‌های افغانستان با انتقاد نهادهای داخلی و خارجی مدافع آزادی بیان مواجه شده بود.

ساعاتی پیش از گفتگوی آقای راشدی با بی‌بی‌سی، سازمان دیده‌بان حقوق بشر اعلام کرد که از دولت افغانستان خواسته که از تصویب این طرح صرف‌نظر کند.

این سازمان در اعلامیه‌ای نوشت تصویب پیش‌نویس قانون رسانه‌ها کنترل دولت بر رسانه‌ها را افزایش می‌دهد و آزادی بیان را کمرنگ می‌کند.

"سازمان حقوق بشر از دولت افغانستان خواسته که از تصویب پیشنویس قانون رسانه‌ها، که کنترل دولت بر رسانه‌ها را افزایش می‌دهد و آزادی بیان را کمرنگ می‌کند، صرف‌نظر کند. این پیشنویس پرسش‌های جدی را در مورد تعهد حامد کرزی در قبال آزادی بیان به وجود آورده است."

سازمان دیده‌بان حقوق بشر در این اعلامیه افزوده است: "این پیش‌نویس پرسش‌هایی جدی را در مورد تعهد حامد کرزی به رعایت آزادی بیان به وجود آورده است."

براد آدامز، مدیر بخش آسیایی دیده‌بان حقوق بشر گفته است: "آزادی بیان یکی از مهمترین دستاوردهای افغانستان پس از سال ۲۰۰۱ بوده است. دولت افغانستان باید دستاوردهای رسانه‌ها را تحکیم بخشد، نه این که با نیروهای مخالف آزادی بیان آشتی کند."

ظاهرا اشاره آقای آدامز به طرح آشتی دولت افغانستان با گروههای شورشی و از جمله طالبان است که از چند سال پیش در راس برنامه‌های دولت حامد کرزی قرار گرفته است.

پیش از این نهاهای فعال در عرصه فعالیتهای رسانه ای در افغانستان تاکید کرده اند که آزادی بیان نباید در گفتگو با گروه طالبان و دیگر گروههای همسو با آن قربانی شود.

در زمان حاکمیت گروه طالبان، هیچ رسانه غیردولتی وجود نداشت و این گروه تنها به فعالیت رادیو کابل که آن را "رادیو شریعت" نام گذاشته بود، اجازه فعالیت داده بود.

طالبان حتی تلویزیون دولتی را بسته بود و دیدن تلویزیون و شنیدن موسیقی را مغایر اصول اسلامی می‌دانست.

افراد مسلح طالبان نوارهای ویدنویی و حتی صوتی را در هر جا که می دیدند، نابود می کردند.

عقب نشينی وزارت اطلاعات و فرهنگ

عقب نشينی وزارت اطلاعات و فرهنگ

8 صبح : وزارت اطلاعات و فرهنگ، بازنگری قانون رسانه‌ها را از دستور کار خود خارج کرد. چندی پیش، مسوده‌ای از سوی این وزارت به نشر رسید که مطابق به آن پالیسی و خط مشی رسانه‌ها و هم‌چنین املا و انشا رسانه‌های چاپی از سوی حکومت تعیین می‌شود. در مسوده منسوخ شده، شورای عالی رسانه‌ها در نظر گرفته شده بود که 9عضو آن از نهاد‌های دولتی انتخاب می‌شد.

این مسوده، محصول تلاش و فکر حلقه‌ای معین در حکومت بود تا بتوانند با تصویب این قانون، کنترول بیشتری بر رسانه‌ها داشته باشند. جای بسیار تعجب است که معین نشراتی وزارت اطلاعت و فرهنگ، که خود متولی امور رسانه‌ها می‌باشد، از این مسوده اظهار بی‌اطلاعی می‌کند. به نظر می‌رسد که در حکومت افغانستان، هیچ نوع هماهنگی میان نهاد‌های مربوط وجود ندارد. حکومت افغانستان با طرح مسوده، افکار عمومی و رسانه‌ها را به آزمایش گرفت.

بدون تردید اگر واکنش جدی رسانه‌های جمعی و سازمان دیده‌بان حقوق بشر نبود، این مسوده هرگز از دستور کار خارج نمی‌شد. در چند ماه گذشته، هیچ مقامی در وزارت اطلاعات و فرهنگ در باره این مسوده اظهار نظر نکرد، بلکه تهیه‌کنندگان آن به نمایندگی از این وزارت در رسانه‌ها به دفاع از این طرح پرداختند.

این مسوده در صورتی که به قانون بدل می‌شد، ضربه‌ای بزرگ برای فعالیت رسانه‌ها به‌شمار می‌رفت. وقتی پالیسی رسانه‌های مستقل از سوی حکومت تدوین شود، دیگر فرقی میان رسانه خصوصی و حکومتی نمی‌باشد.

تهیه‌گنندگان این مسوده از کار رسانه‌ای ناآگاه بودند.

این مسوده نگرانی‌های زیادی را در جامعه خبر نگاری به‌وجود آورد.

اخیرا خبرنگاران سراسر کشور با همانگی دفتر نی در کابل، این مسوده را رد کردند. اکنون حکومت خود را بی‌خبر و اقدام تهیه‌کنندگان را عجولانه اعلام کرده است.

به هر حال، جسارت معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ در مورد «عجولانه خواندن» این مسوده یک اقدام نیک در راستای حمایت آزادی بیان به‌شمار می‌‌رود.

گفته‌های روز گذشته‌ی معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ، به نگرانی‌های خبرنگاران پایان داد و حمایت حکومت را از کار رسانه‌ها و آزادی بیان به نمایش گذاشت.

وجود رسانه‌های افغانستان در یک دهه‌ی گذشته، از دست‌آورد‌های قابل توجهی به‌شمار می‌رود. اکنون وقت آن رسیده است که به جای تلاش در راستای اعمال محدودیت علیه رسانه‌ها، راه‌های خود‌کفایی را برای رسانه‌های خصوصی، به جستجو گیریم. بدون شک کمک‌های سخاوت‌مندانه غرب برای رسانه‌ها پس از 2014 دوام نخواهد یافت. از همین اکنون برخی از رسانه در تلاش‌اند که کارمندان خود را کاهش دهند و حوزه فعالیت‌شان ر ا محدود کنند. در نبود رسانه‌های مستقل و‌ آزاد، راه برای رسانه‌های حزبی و استخباراتی همسایگان هموار می‌شود. حالا خوب است که نهاد‌های مسوول در عرصه رسانه‌ای تلاش کنند تا راه‌های معقول را برای خودکفایی رسانه‌ها به بحث و جستجو بگیرند تا پس از 2014 با مشکلات جدی روبه‌رو نشویم.

 

را هکا ر ها ی احتما لی در برا بر چا لش ها ی اقتصا دی

 را هکا ر ها  ی احتما لی در برا بر چا لش ها ی اقتصا دی

محتا ج

  تاآغازسال 2014 زمان اند كي در پيشرواست ، پيش از فرارسيدن آن آغاز بايد به امور مهمي پرداخته شود ، تا در برابر چالش هاي احتمالي كه امروز در باره آن  نگران هستيم فرصت مقابله و پاسخگوي را داشته باشيم .

    بدون شك در آغاز سال 2014 توجه به مسايل اقتصادي و نظامي ميتواند پرچالش هاي احتمالي  پاسخ مدلل ارائيه كند . زيرا افغانستان در يكدهه گذشته جهت ايجاد ساختارهاو مقابله با مشكلات امنيتي بيشتر به حمايت كشورهاي دوست متكي بوده است .

     اما روشن است كه افغانستان به انگيزه نداشتن توسعه  روشمند از منابع و ذخائير پنهاني استفاده موثر نداشته ، و اين منابع در دل زمين تااكنون مرموز و پوشيده اند .

 ارزش احتمالي معادن زيرزميني افغانستان :

     درسال 1389 يك گروه مشترك ازكارشناسان  پنتاگون واداره زمين شناسي امريكا تخمين كرده اند كه ذخاير زيرزميني مس ، آهن نيوبيوم ، ليتوم و طلا در افغانستان بيش تر از يكهزار مليادر دالر ارزش دارد .

    هرچند جزئيات تحققات اداره زمين شناسي امريكا درسال 2007 منتشر شده ، اما شرح موجوديت منابع و ذخاير افغانستان كه در سال 1389 در نيويورك تايمز انتشار يافت ،  مبين  موجوديت ذخاير پنهان و بزرگ در افغانستان است .

    بتاسي از تثبيت آمار ، ارقام وموقعيت منابع ، اين منابع در مناطق مختلف افغانستان پراكنده بوده ، اما بخش بزرگ آن در مناطق جنوبي و جنوب شرقي در امتداد مرزهاي كه  با پاكستان امتداد دارند موقعيت دارد .

    اما مهمترين منابع كه از نظر دولت حايز اهميت اقتصادي اند ميس  عينك درلوگر، معدن آهن حاجي گك و معادن گاز در ولايات شمال افغانستان{ جو ز جا ن} است .

   بتأسي از آمار رسمي در صورتيكه اين سه منبع مهم مورد استخراج و استفاده قرار بگيرد ، ساليانه كمتر از دو مليارد دالر هزينه نقدي براي دولت دارد.

 افزون برآن بدون شك صد هاتن كارگر زمينه اشتغال را درمناطق مذكور راپيدا كرده و اين امر در ماهيت بزرگترين همكاري در راستاي كمك به اقتصادي ملي افغانستان شمرده مي شود .

 منابع دگر :

     تحققات جيولوجكي ميرساند كه در جغرافيا یی افغانستان 24 نوع مواد معدني در 89 منطقه افغانستان پنهان است .

 لاجورد :

    در افغانستان انواع احجار كريمه وجود دارد كه لاجورد نسبت به مقدار و نوعيت آن شهرت جهاني دارد ،  معادن لاجورد معمولاً در ارتفاعات بلند شمال افغانســـــتان ( بدخشان) بوده و مقدار تخميني آن را 1300 تن تخمين كرده اند .

 

 طلا :

     افغانستان بدليل كوهستاني بودن ، عمده ترين منابع طلا را در بطن خود دارد. استحصال آن از زمان سابق در افغانستان رايج بوده و عمدتاً شش معدن ازبدخشان تا كندهار  تخمين شده است .

 ذغال سنگ :

    در شرايط و عصر كه ما زندگي ميكنم انرژي ذغال از اهميت ويژه در جهت رشد اقتصادي كشور ها وارد ، افغانستان خوشبختانه يكي از كشورهاي است كه ، سرشار از منابع ذغال سنگ بوده ، اما اين منابع تاهنوز بصورت فني و علمي مورد بهره برداري قرار نگرفته اند .

  گازطبعي :

    از سال 1935 به اين سؤ جيولوجست هاي افغاني و خارجي جهت تثبيت و استخراج گاز طبعي تفحص داشته ، اما منابع درمناطق مختلف كشور تخمين شده است .

    ازجمله منابع كه استحصال آن قابل دست رسي است منبع « انگوت» ولايت جوزجان كه بتأسي از برخي آمارهاي تخميني ده مليون تن ذخاير نفت در آن موجود است  افزون براين منابع ، منابع مهمي دگري مانند منبع آهن ، بيرايت اورانيوم ، نقره، سرب و نمك در افغانستان موجود است .

     امااين همه ذخاير مهم به دليل  حضور فقر، كندي روند توسعه وايستيلا جنگ هاي فرسايشي نتوانسته دربازسازي اقتصادي افغانستان نقش مؤثرايفاكند.

    برمبناي آمارهاي رسمي ساليانه افغانستان براي تسريع روند توسعه به شش الي شش ونيم مليارد دالر هزينه مالي نياز دارد.

     درصورتيكه تاسال 2025 اين هزينه ها تأمين گردد، مادرهزاره سوم شاهد ريشه كن كردن فقر ازجغرافيایی كشورهستيم.

     متأسفانه تداوم جنگهاي فرسايشي فرصت هاي مهمي را در افغانستان به يغما برده و افغا نستان  مو فق به تقويت و توسعه اقتصاد ملي از طريق منابع داخل نه شده ايم .

    دنيا اگر خواهان  خود كفايي و رفع نيازهاي فوري در افغانستان است ، بايد به اين مامول توجه داشته ، زيرا در دراز مدت فقط اتكا،بر ذخاير بزرگ كشور است كه ، ميتواند ، محلل مشكلات افغانستان باشد .

    لذا تا آغاز سال 2014 كه ماهنوز فرصت داريم . بايد باشتاب از فرصت هاي موجود درجهت رفع نيازها توجه نموده تا بصورت طبعي شاهد توسعه  روشمند افغانستان باشيم .

ا همیت چینج در زند گی

 ا همیت چینج در زند گی

طبیعت زند گی از تعد یل و چینج رنگ و رو نق میگیرد ، اگر به رو ند زند گی مکث شو د ، همه پد ید ه ها در بستر زند گی در تد ا وم لحظه ها  با شگفتی و شتا ب در حا ل تکا مل ، تو سعه و نو سا زی و نو یا بی اند .

پد ید ه ها ی  از نعمت تکا مل تو سعه و نو  یا بی محرو م اند که از قد رت حر کت و شنا خت محر و م بو ده  و در وا قع به بن بست رو در و شده اند .

انسا ن از بد و شکل گیر ی هو رمو ن ها در مکا ن و فضا ی که تنفس را اغا ز میکند ، با طبع شیفته یا فتن فضا ی نو ، بسترتکا مل بکر و تعر یف تا زه از پیرا مو ن خو د است . این تعر یف افزو ن بر  ان که برا ی انسا ن انگیزه زند گی ، قد رت و جرأ ت مید هد ضمنا بزر گتر ین لذت زند گی در همین بر هه تجر به میگردد .

زیرا مفا هیم وا ژه ها ی تکا مل، تر بیت ، شنا خت و پیشر فت د ر همین مقا طع زند گی با ر معنا ی  یافته و مو فق به تعر یف تا زه از بستر زند گی و محیط پیرا مو نی میشو یم.

 

ما مو ریت

با شنا خت که  ازرو ند تا ریخ دا رم  در تدا و م تا ریخ سه گو نه انسا ن به مثا به انسان ها ی تا ثیر گزا ر ، تا ریخ سا ز و مطر ح در سمت دهی رو یدا د ها نقش دا شته اند .

سنخ نخست انسا  نها ی بو ده اند که به لطف و حما یت قو م ، جریا ن و گروها ی سیا سی ابتکار تا ثیر گزا ری در رو ند رویدا ها را کسب کرده اند .

سنخ ثا نی متکی به محو ر قد رت بو ده با تو جه عنا یت هر م قد رت صا حب جا ه و منصب شد ه اند.

 اما سنخ سو م که تحت حما یت هر م قد رت و لطف و عنا یت جر یا ن ها ی سیا سی نبو ده اند با حما یت حذاقت ، فرا ست وذ کاوت ذا تی  و شنا خت تعیین اهدا ف مهم و قا بل دست رسی کمر تلا ش و تقلا را بسته با حما یت ایمان تما م موا نع کو چک و بزرگ را از مسیر حر کت به جا نب هدف ما نند سیل  یکسو نمو ده اند

 در تا ریخ معا صر افعا نستا ن شخصیت ها ی کذا ی بسیا ری مطر ح و برا ی سمت دهی رویداد ها گز ینش شد ند ، اما به انگیزه ند ا شتن با رو تو شه شخصی با مر گ استعمار یکجا پکیچ مر گ خو د را خواند ه اند  در میا ن شخصیت ها ی را ست و چپ امرو ز تعداد انها فروا ن است.

اما شخصیت ها ی سنخ دوم هم در تکا مل تا ریخ نقش جدی ندا شته به مثا به ابزا ر ها ی یکبا ر مصر ف تمام اثر گدا ر ی انها وا بسته به زما ن خا ص است .

از دید من محمد {ص} ابرا هیم ، مو سی  زردشت ، گاندی و اسا ن سو چی از فراز و فرود تا ریخ در سها ی نغز و پر مغز را امو خته به ویژه محمد{ص} با دنیا ی شهامت از خو د گذشتگی و انقیا د و الها م از پیا م خدا چ  التزام و ما مو ریت{ مهمتر ی داشت  و ان ما مو ریت حما یت از حق و مقا  بله با حق تلفی  اصلا ح بشر ادامه مبا رزه و استقا مت تا پا یا ن دنیا به همت مردان جسور ، قلا ده شکن و مبا رز در برا برستبداد بو د .